«Բոլոր մարդիկ ծնված են ազատ` արժանապատվության և իրավունքների հավասարությամբ»:

Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիր, Հոդված 1

Ազատությունն, իսկապես, համարվում է մարդկանց հիմնական առավելություններից և առաջնային իրավունքներից մեկը: Սակայն, հստակորեն պարզ չէ, թե «ազատությունը»` որպես հասկացություն, իրենից ինչ է ներկայացնում: Որոշ մարդիկ, ազատություն ասելով, հասկանում են խանութում ամենաթարմ հացը գնելու կամ ընտրությունների ժամանակ ցանկալի թեկնածուին ընտրելու իրենց ազատ իրավունքը: Ուրիշների համար դա կարող է վերաբերել սպանելուն, կողոպտելուն և առանց սահմանափակումների ցանկացած մտքով անցածն անելուն: Երրորդ խմբի համար «ազատություն» բառը գուցե ոչինչ չի նշանակում, չունի որևէ արժեք կամ պարզապես ուշադրության արժանի չէ, քանի որ այս մարդիկ կյանքն անհիմն կերպով դժվարացնելու և ազատ ապրելուց բխող պատասխանատվություններուվ իրենց ծանրաբեռնելու անհրաժեշտություն չեն տեսնում:        

Ընտրության ազատությունը, կարծում եմ, կենսական անհրաժեշտություն է, առանց որի կյանքը վերածվում է պատրանքի և դադարում է լինել իրականություն: Մարդիկ, ովքեր չեն գիտակցում կամ պարզապես արհամարում են իրենց ընտրելու իրավունքը, որևէ կշիռ չունեն այն հասարակության մեջ, որին պատկանում են: Վեհ արարքները նրանց համար խորթ են, քանի որ այդպիսիք դառնում են հիմնական հոսանքի գերիները և ոչ թե սեփական գաղափարների, հավատալիքների ու ազատ կամքի կրողները:

Իրականում, անհնար է հասնել ընտրության ու գործողության լիարժեք և ոչնչով չպայմանավորված ազատության, քանի որ «յուրաքանչյուրի ազատությունն ավարտվում է այնտեղ, որտեղ սկսվում է ուրիշների ազատությունը»: Ստվար մարդկային հասարակությունը, որն ապրում է սահմանափակ տարածության մեջ, չի կարող կազմակերպվել առանց վարքի` ընդհանուրի կողմից ընդունված կանոնների: Սա, իհարկե, սահմանափակում է հասարակության առանձին անդամների անձնական ազատությունը կամ այն, ինչը նրանք համարում են ազատություն: Սակայն, սահմանափակումների գիտակցված ընդունումը գոյատևելու և ուրիշներին վնաս չպատճառելու նպատակով ազատ մտքի արդյունք է: Ազատությունը չպետք է ենթադրի անօրինություն և ազատակամություն: Փոխարենը այն պետք է դաստիարակի տվյալ համայնքում առկա սահմանափակումների ճանաչում և աշխարհում ընդունված վարքի կանոններին կամավոր ենթարկում: Չնայած թվում է հակասական, սակայն սահմափակումների գիտակցված ընդունումն ազատ կամքի բարձրագույն դրսևորումն է:

Անկախ այն բանից, որ շատ բարձրարժեք փաստաթղթեր հակառակն են հռչակում, ազատությունը մարդուն անհատույց շնորհված չէ: Ընտրության կամ խոսքի ազատություն նվաճելու համար մարդը պետք է պայքարի ողջ կյանքի ընթացքում, պայքարի ոչ միայն հասարակության և դրանում գերակշռող օրենքների ու ավանդույթների դեմ, այլ նաև սեփական աշխարհայացքի, մտածելակերպի ու նախապաշարմունքների դեմ:

«Ոչ ոք չի կարող քեզ տալ ազատություն: Ոչ ոք չի կարող քեզ տալ հավասարություն կամ արդարություն կամ որևէ այլ բան: Մարդ ես, ինքդ վերցրու՛»:

Մալքոլմ Իքս

Comment (7)

Бродский не лучший, он, к сожалению единственный.

С.Довлатов

Армения единственная странна в мире, в которой человек занимающий пост президента, 27-го октября 1999г., занимал пост министра национальной безопасности. После теракта, когда были расстреляны 9 человек, в том числе премьер-министр и спикер парламента, он не был арестован, и даже не ушел в отставку. Его просто перевели на другую работу. Внимание! Вдумайтесь! Сначала он стал руководителем аппарата президента, затем секретарём совета национальной безопасности, потом – министром обороны. Ну а дальше неинтересно – премьер-министр, а в последствии президент.

Армения единственная страна в мире, где министра юстиции (!) вышвыривают с занимаемой должности, за то, что он не наказал провинившегося, подчиненного ему, начальника управления.  Министра выгоняют, а начальник управления, тот самый, провинившийся, до сих пор работает.

Армения единственная страна в мире, где проститутки, на предложение провести время отвечают: «20 тысяч без минета».

Comment (4)

Հայկական ընդդիմությունը շարունակում է իր հաղթական արշավը`  գրավելով Երևան քաղաքի տարբեր փողոցներն ու հրապարակները: Իշխանությունից բացի ամեն ինչն արդեն գրավված է, և օպոզիցիան դանդաղ, բայց հստակ քայլերով շարժվում է առաջ: Շտապելու ոչ մի տեղ չունենք: Շուտով Հայաստանում այլևս մարդ չի մնա` մի մասը կարտագաղթի, իսկ մյուսը` սովից կմահանա, սակայն միևնույն է մինչև վերջ ժողովրդին օգնելու դիրքորոշում բռնած ընդդիմությունը կշարունակի իր շարժումը` գոնե մահացածների հիշատակը հարգելով:

Այդ նույն ժամանակ մեր փառապանծ իշխանությունն ապացուցում է, որ մտադրություն չունի դադարեցնելու իր ազգակործան գործունեությունը` ամեն մեթոդ ձեռնարկելով, որպեսզի մարդիկ փրկություն փնտրեն այլ երկրներում: Գներն աճում են երկրաչափական պրոգրեսիայով, մարդկանց հիմնարար ազատություններն ու իրավունքները ճնշվում են, մի խոսքով, ստեղծված են բոլոր պայմանները ծաղկելու և բարգավաճելու համար: Միանգամից պարզ է դառնում, թե ինչու օպոզիցիան ոչ մի տեղ չի շտապում:

Comment (5)

Արդեն երկու օր է, ինչ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի շուրջ 70 ցմահ ազատազրկման դատապարտված  կալանավոր հացադուլ է սկսել: Կալանավորները այսպիսով իրենց բողոքն են արտահայտում ցածր կենսամակարդակի, հանձնուքներն ստանալու գինը բարձրացնելու, պահման չհիմնավորված խիստ ռեժիմի և իրենց դիմումները հասցեատերերին չհասնելու դեմ: Ցմահ դատապարտվածները պահանջում են, որպեսզի բանտային պայմանները համապատասխանեցվեն Եվրոպայի խորհրդի խոշտանգումների կոմիտեի կողմից սահմանված պահանջներին:

Այսպիսով, ակնհայտ է դառնում, որ մեր ՔԿՀ-ները իրենց երևակայել են դատական մարմին, որն ինքնագլուխ պատիժ է ծանրացնում` դատապարտյալների համար ստեղծելով անմարդկային պայմաններ: Բացարձակապես արհամարված է այն սկզբունքը` համաձայն որի դատարանի որոշմամբ զրկած իրավունքներից և ազատություններից բացի այլ իրավունքներից և ազատություններից մարդուն զրկելու իրավունք ոչ ոք չունի:

Շատ երկրներում` այդ թվում և Հայաստանում, մահապատիժը հանվել է, մարդու կյանքի գերակայության սկզբունքից ելնելով, սակայն այսօր ՔԿՀ-ների պայամանները մահն ավելի նախընտրելի են դարձնում:  

Comment (3)

Այսօր Ազգային Ժողովի դիմացի մայթին հավաքվել էին մի խումբ ՀՀ քաղաքացիներ` հիմնականում կանայք և երեխաներ` պահանջելով, որ հողատարածքի սեփականության հետ կապված իրենց և մի կազմակերպության միջև ծագած տարաձայնությունները լուծում ստանան: Երբ հասանք դեպքի վայր, ոստիկաններն արդեն հասցրել էին իրականացնել իրենց պարտականություններից բխող գործողություններ` շրջապատել էին ցույցի մասնակիցներին, նրանցից մեկը հասցրել էր հրել մի կնոջ, ով դրա արդյունքում ընկել էր, խփել էր գլուխը և կորցրել գիտակցությունը: Խիզախ ոստիկանն իր հերոսական գործողություններից անմիջապես հետո փախուստի էր դիմել` թողնելով, որպեսզի իր ընկեր-ոստիկանները պատասխան տան հետևանքների համար:

Ակնհայտորեն մոտ 30 ոստիկանի օպերատիվ և որոշիչ քայլերն անհրաժեշտ էին նման իրավիճակում, քանի որ կանանց և երեխաների փոքր խումբը իրենից լուրջ վտանգ էր ներկայացնում ԱԺ պատգամավորների և ազգային անվտանգության համար:

Այսպիսով, երեխաներին և կանանց քաշքշելը դարձել է ընդունված և տարածված պրակտիկա ոստիկանների շրջանակներում: Ամենայն հավանականությամբ բոլոր մարդասպաններն ու վտանգավոր հանցագործները բացահայտված և պատժված են, որ ոստիկաններն անգործությունից ստիպված կանանց են ծեծում:

Կեցցե՛ հայ ոստիկանությունը:       

 Տեսանյութ` http://www.youtube.com/watch?v=eqlal7umN5A

Comment (4)